ທັກສະພື້ນຖານຫຼັກ ອັນສຳຄັນທີ່ຄວນຮຽນຮູ້ ໃນການສ້າງຈັງຫວະ (Style) ຂອງຄີບອດ…
7-1. ພາກສ່ວນກິຕ້າປັດຂອດ (Guitar Rythmic)
ການອັດສຽງກິຕ້າ (Guitar) ແມ່ນຕ້ອງໄດ້ໃຊ້ເວລາຫຼາຍ. ຖ້າເຮົາອັດສຽງກິຕ້າດ້ວຍຄີບອດ, ມັນຈຳເປັນຕ້ອງໄດ້ດັດແປງແກ້ໄຂສຽງທີ່ມີຂໍ້ບົກຜ່ອງຢູ່ບໍ່ເຊົາ – ຈົນເຖິງຂັ້ນທີ່ການແກ້ໄຂແມ່ນສາມາດລົງເອີຍໄດ້ດ້ວຍການອັດແບບ “ເທື່ອລະໂນຕ” (Step Recording) ຈະສຳເລັດຜົນໄວກວ່າສຳລັບໂປຣແກຣມ MIDI Sequencer.
ເນື່ອງດ້ວຍວ່າ ຂອດກິຕ້າ ແມ່ນສາມາດຫຼິ້ນໄດ້ເທິງຫຼາຍໆຕໍາແນ່ງຂອງສາຍຕ່າງກັນ, ຊຶ່ງຕາມທາງກາຍະພາບແມ່ນບໍ່ສາມາດຫຼິ້ນພ້ອມກັນໄດ້. ນອກຈາກນີ້, ຂອດກິຕ້າສາມາດຫຼິ້ນໄດ້ໂດຍການ “ດີດລົງ” (ການຫຼິ້ນໂນຕຕໍ່າສຸດກ່ອນ) ຫຼື “ປັດຂຶ້ນ” (ການຫຼິ້ນໂນຕສູງກ່ອນ). ຊຶ່ງໝາຍຄວາມວ່າ ມັນມີຊ່ອງຫວ່າງອັນສັ້ນໆ ຣະຫວ່າງສຽງທີ່ດັງອອກມາໃນຂະນະທີ່ນີ້ວມືດີດປັດຂອດລົງໃສ່ສາຍຂອງກິຕ້າ.
ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວ, ມືກິຕ້າຈະເຄື່ອນໄຫວມືຕໍ່ໄປ ເຖິງແມ່ນວ່າເຂົາຈະບໍ່ໄດ້ດີດໃສ່ສາຍ ໃນທຸກໆຄັ້ງເວລາທຳການປັດຂອດ. ສ່ວນຫຼາຍ, ການເຄື່ອນໄຫວໃນທ່າທີຂອງ “ການດີດປັດລົງ” ຈະເລີ່ມຕົ້ນໄວກວ່າຈັງຫວະເລັກນ້ອຍ, ໃນຂະນະທີ່ທ່າທີຂອງ “ການດີດປັດຂຶ້ນ” ຈະກົງກັບຈັງຫວະກວ່າ.
ການດີດໃສ່ທຸກໆສາຍກິຕ້າ ເວລາປັດຂອດມັກພາໃຫ້ສຽງຟັງ “ໜັກໜ່ວງ” ເກີນໄປ. ເພາະສະນັ້ນ, ທຸກໆສາຍບໍ່ຄວນຖືກດີດ ເວລາປັດຂອດໃນທຸກໆຕອນ. ສາຍທີ່ບໍ່ຖືກດີດ ຈະຍັງສືບຕໍ່ສັ່ນສະເທືອນ (ແລະມີສຽງດັງ) ຈາກຈຸດເດີມໃນຕອນທີ່ພວກມັນຖືກດີດໃນຊ່ວງກ່ອນໜ້າ…
ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ສາຍທີ່ຖືກດີດ, ໃນແງ່ຂອງພາສາ MIDI, ຈະຕ້ອງມີຣະຫັດສັນຍານ “Note Off” ກ່ອນທີ່ຈະຖືກດີດຄືນໃໝ່ ເພື່ອຫຼີກເວັ້ນກໍຣະນີ ການຕຳສຽງກັນ/ທັບຊ້ອນກັນ ຣະຫວ່າງສັນຍານຂອງໂນຕ.
ຂອດກິຕ້າ ສາມາດຫຼິ້ນໄດ້ດ້ວຍຫຼາຍວິທີການ, ບາງຄັ້ງແມ່ນງ່າຍ ແຕ່ບາງຄັ້ງແມ່ນຊັບຊ້ອນທີ່ສຸດ. ເວລາທຳການສ້າງຂອດທີ່ຈະໃຫ້ມີ “ສຽງເປັນເອກລັກ” ດ້ວຍໂປຣແກຣມ MIDI Sequencer, ຢ່າລືມວ່າ ສາຍທັງ 6 ເສັ້ນຂອງກິຕ້າແມ່ນຖືກເຄັ່ງເປັນໂນຕ E1, A1, D2, G2, B2 ແລະ E3. ໃນແນວດົນຕຣີປະເພດ Rock, ຂອດທີ່ມີພລັງ ຊຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ Power Chord, ໂນຕພື້ນຖານແລະໂນຕຄູ່ຫ້າ ມັກຖືກນຳໃຊ້ເລື້ອຍໆ, ບາງຄັ້ງກໍຖືກເພີ່ມຂຶ້ນເປັນສອງເທົ່າຂອງໂນຕພື້ນຖານ, ດັ່ງຕົວຢ່າງເຊັ່ນ C1, G1 ແລະ C2 ສໍາລັບຂອດ C Major.
ຖ້າຫາກເຮົາມີຊ່ອງ MIDI Channel ເຫຼືອຫວ່າງສຳລັບສຽງກິຕ້າ ຫຼາຍກວ່າສອງຊ່ອງ, ເວລາສ້າງ Style, ຂໍແນະນຳວ່າ ຢ່າຫຼິ້ນຂອດໃນຈັງຫວະດຽວກັນທຸກເວລາ, ແຕ່ໃຫ້ພະຍາຍາມເລື່ອນກິຕ້າຕົວໃດຕົວນຶ່ງ ສອງສາມຂີດໄລຍະອອກໄປຫ່າງກັນເລັກນ້ອຍ (ປະມານ 15 ຂີດໃນຄ່າຂອງ 480 ຈັງຫວະຕໍ່ 1 ໂນຕໂຕດຳ, ແລະຫຼາຍກວ່ານັ້ນ ເມື່ອສ້າງຈັງຫວະທີ່ໄວກວ່າ). ບໍ່ດັ່ງນັ້ນ, ຈັງຫວະຈະຟັງອອກມາເປັນແບບ “ແຂງກະດ້າງ”. ເນື່ອງດ້ວຍວ່າ ຍິ່ງຊ່ວງໄລຍະເວລາຂອງໂນຕ ມີຄວາມຫ່າງຫຼາຍເທົ່າໃດ, ກໍຈະພາໃຫ້ຈັງຫວະຟັງ “ນິ້ມນວນ” ແລະເປັນທຳມະຊາດກວ່າ.
7-2. ພາກສ່ວນກິຕ້ານຳເພງ (Guitar Solo)
ກິຕ້າ (Guitar) ຍັງສາມາດໃຊ້ເປັນເຄື່ອງດົນຕຣີນຳໜ້າທຳນອງໄດ້ ເຊັ່ນ ໃນການຫຼິ້ນພາກສ່ວນຂຶ້ນຕົ້ນເພງ (Intro) ແລະທ່ອນຈົບເພງ (Ending). ເມື່ອໃຊ້ເປັນເຄື່ອງດົນຕຣີປະເພດນຳໜ້າທຳນອງ ການຍູ້ສາຍເປັນເທັກນິກ ທີ່ມັກໄດ້ຮັບການນິຍົມໃຊ້ເປັນປະຈຳ, ຊຶ່ງເປັນລູກຜັນສຽງຣະຫວ່າງສອງໂນຕຕໍ່ເນື່ອງກັນ (ຫຼືຫຼາຍກວ່ານັ້ນ). ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ການອັດສຽງກິຕ້າດ້ວຍຄີບອດທີ່ນຳໃຊ້ເທັກນິກນີ້ ດ້ວຍດຸມຂອງຣະບົບທີ່ເອີ້ນວ່າ Bending ຕ້ອງໄດ້ຣະມັດຣະວັງທີ່ສຸດ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຟັງເປັນສຽງຜິດພ້ຽນແລະບໍ່ຖືກຕ້ອງດີຕາມໂນຕໂດຍປົກກະຕິ.
ເທັກນິກຂອງກິຕ້າ ອີກປະເພດນຶ່ງທີ່ມັກຖືກນຳໃຊ້ ຄືການສັ່ນສຽງ (Modulation) ກໍຕ້ອງໄດ້ຣະວັງໄວ້ເຊັ່ນດຽວກັນ, ໜ້ອຍ ແມ່ນດີກວ່າຫຼາຍເຟີ້ເກີນຂອບເຂດ.
ເນື່ອງຈາກວ່າ ການໃຊ້ເອຟເຟັກເຫຼົ່ານີ້ ກໍ່ໃຫ້ເກີດຣະຫັດປະຕິກິຣິຍາອາການຂອງ MIDI Events ຫຼາຍທີ່ສຸດ, ຈຶ່ງແນະນຳໃຫ້ທຳການລົບຜ່ອນເຫດການດັ່ງກ່າວອອກບາງສ່ວນ ເພື່ອຫຼີກເວັ້ນການຮັບສົ່ງຂໍ້ມູນ MIDI ທີ່ລົ້ນຫຼາມ. ເມື່ອຫຼິ້ນທຳນອງນຳດ່ຽວແບບນີ້ດ້ວຍສຽງກິຕ້າ, ບາງຄັ້ງມັນຈຳເປັນຕ້ອງໄດ້ໃຊ້ສຽງອື່ນ ນອກເໜືອຈາກສຽງທີ່ເລືອກໃຊ້ໃນເບື້ອງຕົ້ນ (ຊຶ່ງໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃນຫ້ອງທຳອິດຂອງການຕັ້ງຄ່າຂອງ Style). ດ້ວຍວ່າ ໃນຂະນະທີ່ຄີບອດອ່ານການປ່ຽນສຽງ (MIDI Program Change) ພາຍໃນພາກສ່ວນຂອງ Style, ພວກເຮົາຕ້ອງໄດ້ຕັ້ງຄ່າຂໍ້ມູນເຫຼົ່ານີ້ໄວ້ລ່ວງໜ້າ ໃນສຽງຂອງເຄື່ອງເສບ.
Paris, 18 ມົກກະຣາ 2025